گر نگهدار من آنست که من میدانم …..

در انتهای شیفت بخش ، ساعت هفت صبح ، از بخش زایمان تماس گرفتند که یک مورد نوزاد پره ترم بدنیا آمده است و چون آنکال نوزادان در برنامه وجود نداشت من برای ویزیت به بخش زایمان رفتم . دنبال نوزاد می گشتم . پارچه سبز رنگی را نشانم دادند ولی من که نوزادی نمی دیدم . گفتم خب ، روی نوزاد را باز کنید تا معاینه اش کنم . نوزاد از 15-20 سانتیمتر بیشتر نبود و 800 گرم وزن داشت . نوزاد داخل انکوباتور هم نبود .چون می گفتند نوزاد 25 هفته ای توان زندگی ندارد . نوزاد را زیر بخاری برقی گذاشته بودند تا expire شود ولی بعد از چهار و نیم ساعت که من وی را معاینه کردم ، رفلکسهای نوزادی نرمال ، بدون دیسترس تنفسی، قلب و ریه نرمال کار میکردند و حال نوزاد بنظر خوب بود . دستور سرم تراپی را دادم ولی نتوانستم از NICU برایش پذیرش بگیرم و آنرا به آنکال که قرار بود پانزده بیست دقیقه بعد بیاید ، محول کردم. در پاسخ به همراه بیمار که می گفت نوزاد را از حضرت ابولفضل گرفتیم و در برابر نگاه پرسشگر وی جواب دادم : هیچ چیز دست خدا غیرممکن نیست و اوست که زندگی میدهدو اگر قرار بر زندگی نوزاد است ، مطمئن باشید حتما تقدیرش را رقم خواهد زد.